پیشگیری از سرطان مری

اطلاعات عمومی در مورد سرطان مری

سرطان مری بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در بافت‌های مری تشکیل می‌شوند.

مری لوله‌ای توخالی و عضلانی است که غذا و مایعات را از گلو به معده منتقل می‌کند. دیواره مری از چندین لایه بافت، از جمله غشای مخاطی (پوشش داخلی)، عضله و بافت همبند تشکیل شده است. سرطان مری از پوشش داخلی مری شروع می‌شود و با رشد خود از طریق لایه‌های دیگر به بیرون گسترش می‌یابد.

دو نوع رایج سرطان مری بر اساس نوع سلول‌هایی که بدخیم (سرطانی) می‌شوند، نامگذاری شده‌اند:

• سرطان سلول سنگ‌فرشی:سرطانی که در سلول‌های نازک و مسطح پوشاننده‌ی داخل مری تشکیل می‌شود. این سرطان اغلب در قسمت فوقانی و میانی مری یافت می‌شود، اما می‌تواند در هر جایی از مری رخ دهد. به این نوع سرطان، کارسینوم اپیدرموئید نیز گفته می‌شود.
• آدنوکارسینوم:سرطانی که در سلول‌های غده‌ای شروع می‌شود. سلول‌های غده‌ای در پوشش مری، مایعاتی مانند مخاط را تولید و آزاد می‌کنند. آدنوکارسینوم معمولاً در قسمت پایینی مری، نزدیک معده شروع می‌شود.

سرطان مری بیشتر در مردان دیده می‌شود.

مردان حدود سه برابر بیشتر از زنان در معرض ابتلا به سرطان مری هستند. احتمال ابتلا به سرطان مری با افزایش سن افزایش می‌یابد. سرطان سلول سنگفرشی مری در سیاه‌پوستان بیشتر از سفیدپوستان است.

پیشگیری از سرطان مری

اجتناب از عوامل خطر و افزایش عوامل محافظتی می‌تواند به پیشگیری از سرطان کمک کند.

اجتناب از عوامل خطر سرطان می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. عوامل خطر شامل سیگار کشیدن، اضافه وزن و عدم ورزش کافی است. افزایش عوامل محافظتی مانند ترک سیگار و ورزش نیز می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. با پزشک یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به سرطان صحبت کنید.

عوامل خطر و عوامل محافظتی برای سرطان سلول سنگفرشی مری و آدنوکارسینوم مری یکسان نیستند.

عوامل خطر زیر خطر ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری را افزایش می‌دهند:

۱. سیگار کشیدن و مصرف الکل

مطالعات نشان داده‌اند که خطر ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری در افرادی که سیگار می‌کشند یا زیاد الکل مصرف می‌کنند، افزایش می‌یابد.

عوامل محافظتی زیر ممکن است خطر ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری را کاهش دهند:

۱. اجتناب از مصرف دخانیات و الکل

مطالعات نشان داده است که خطر ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری در افرادی که دخانیات و الکل مصرف نمی‌کنند، کمتر است.

۲. پیشگیری شیمیایی با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

پیشگیری شیمیایی استفاده از داروها، ویتامین‌ها یا سایر عوامل برای کاهش خطر ابتلا به سرطان است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) شامل آسپرین و سایر داروهایی هستند که تورم و درد را کاهش می‌دهند.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) ممکن است خطر ابتلا به سرطان سلول سنگفرشی مری را کاهش دهد. با این حال، استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی خطر حمله قلبی، نارسایی قلبی، سکته مغزی، خونریزی معده و روده و آسیب کلیوی را افزایش می‌دهد.

عوامل خطر زیر خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را افزایش می‌دهند:

۱. رفلاکس معده

آدنوکارسینوم مری ارتباط نزدیکی با بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) دارد، به خصوص زمانی که GERD مدت زیادی طول بکشد و علائم شدید روزانه رخ دهد. GERD وضعیتی است که در آن محتویات معده، از جمله اسید معده، به قسمت تحتانی مری برمی‌گردد. این امر باعث تحریک داخل مری می‌شود و با گذشت زمان، ممکن است سلول‌های پوشاننده قسمت تحتانی مری را تحت تأثیر قرار دهد. این وضعیت مری بارت نامیده می‌شود. با گذشت زمان، سلول‌های آسیب‌دیده با سلول‌های غیرطبیعی جایگزین می‌شوند که ممکن است بعداً به آدنوکارسینوم مری تبدیل شوند. چاقی در ترکیب با GERD ممکن است خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را بیشتر افزایش دهد.

استفاده از داروهایی که عضله اسفنکتر تحتانی مری را شل می‌کنند، ممکن است احتمال ابتلا به GERD را افزایش دهد. هنگامی که عضله اسفنکتر تحتانی شل می‌شود، اسید معده ممکن است به قسمت تحتانی مری برگردد.

مشخص نیست که آیا جراحی یا سایر درمان‌های پزشکی برای جلوگیری از رفلاکس معده، خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را کاهش می‌دهد یا خیر. آزمایش‌های بالینی در حال انجام است تا مشخص شود که آیا جراحی یا درمان‌های پزشکی می‌توانند از مری بارت جلوگیری کنند یا خیر.

عوامل محافظتی زیر ممکن است خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را کاهش دهند:

۱. پیشگیری شیمیایی با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

پیشگیری شیمیایی استفاده از داروها، ویتامین‌ها یا سایر عوامل برای کاهش خطر ابتلا به سرطان است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) شامل آسپرین و سایر داروهایی هستند که تورم و درد را کاهش می‌دهند.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) ممکن است خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را کاهش دهد. با این حال، استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی خطر حمله قلبی، نارسایی قلبی، سکته مغزی، خونریزی معده و روده و آسیب کلیوی را افزایش می‌دهد.

۲. ابلیشن مری با امواج رادیویی

بیماران مبتلا به مری بارت که سلول‌های غیرطبیعی در قسمت تحتانی مری دارند، ممکن است با ابلیشن رادیوفرکانسی درمان شوند. در این روش از امواج رادیویی برای گرم کردن و از بین بردن سلول‌های غیرطبیعی که ممکن است به سرطان تبدیل شوند، استفاده می‌شود. خطرات استفاده از ابلیشن رادیوفرکانسی شامل تنگ شدن مری و خونریزی در مری، معده یا روده است.

یک مطالعه روی بیمارانی که مری بارت و سلول‌های غیرطبیعی در مری داشتند، بیمارانی را که تحت عمل ابلیشن رادیوفرکانسی قرار گرفتند با بیمارانی که این عمل را انجام ندادند، مقایسه کرد. بیمارانی که تحت عمل ابلیشن رادیوفرکانسی قرار گرفتند، احتمال کمتری برای تشخیص سرطان مری داشتند. برای دانستن اینکه آیا ابلیشن رادیوفرکانسی خطر ابتلا به آدنوکارسینوم مری را در بیماران مبتلا به این بیماری‌ها کاهش می‌دهد یا خیر، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

منبع:http://www.chinancpcn.org.cn/cancerMedicineClassic/guideDetail?sId=CDR62888&type=1#About%20This%20PDQ%20Summary