پیشگیری از سرطان کولورکتال

اطلاعات عمومی در مورد سرطان کولورکتال

سرطان روده بزرگ بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در بافت‌های روده بزرگ یا راست روده تشکیل می‌شوند.
روده بزرگ بخشی از سیستم گوارش بدن است. سیستم گوارش مواد مغذی (ویتامین‌ها، مواد معدنی، کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها و آب) را از غذاها حذف و پردازش می‌کند و به دفع مواد زائد از بدن کمک می‌کند. سیستم گوارش از دهان، گلو، مری، معده و روده کوچک و بزرگ تشکیل شده است. روده بزرگ (روده بزرگ) اولین قسمت روده بزرگ است و حدود 1.5 متر طول دارد. راست روده و کانال مقعدی با هم آخرین قسمت روده بزرگ را تشکیل می‌دهند و 6 تا 8 اینچ طول دارند. کانال مقعدی به مقعد (دهانه روده بزرگ به خارج از بدن) ختم می‌شود.

پیشگیری از سرطان کولورکتال

اجتناب از عوامل خطر و افزایش عوامل محافظتی می‌تواند به پیشگیری از سرطان کمک کند.
اجتناب از عوامل خطر سرطان می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. عوامل خطر شامل سیگار کشیدن، اضافه وزن و عدم ورزش کافی است. افزایش عوامل محافظتی مانند ترک سیگار و ورزش نیز می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. با پزشک یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به سرطان صحبت کنید.

عوامل خطر زیر خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهند:

۱. سن

خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ بعد از ۵۰ سالگی افزایش می‌یابد. بیشتر موارد سرطان روده بزرگ بعد از ۵۰ سالگی تشخیص داده می‌شوند.

۲. سابقه خانوادگی سرطان روده بزرگ
داشتن والدین، برادر، خواهر یا فرزند مبتلا به سرطان روده بزرگ، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را در فرد دو برابر می‌کند.

۳. تاریخچه شخصی
داشتن سابقه شخصی ابتلا به بیماری‌های زیر، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد:

• سرطان روده بزرگ قبلی.
• آدنوم‌های پرخطر (پولیپ‌های کولورکتال که اندازه آنها ۱ سانتی‌متر یا بزرگتر است یا سلول‌هایی دارند که در زیر میکروسکوپ غیرطبیعی به نظر می‌رسند).
• سرطان تخمدان.
• بیماری التهابی روده (مانند کولیت اولسراتیو یا بیماری کرون).

۴. خطر ارثی

خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ زمانی افزایش می‌یابد که تغییرات ژنی خاصی مرتبط با پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP) یا سرطان روده بزرگ غیرپولیپی ارثی (HNPCC یا سندرم لینچ) به ارث برسند.

۵. الکل

نوشیدن ۳ یا بیشتر نوشیدنی الکلی در روز خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد. نوشیدن الکل همچنین با خطر تشکیل آدنوم‌های بزرگ روده بزرگ (تومورهای خوش‌خیم) مرتبط است.

۶. سیگار کشیدن
سیگار کشیدن با افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ مرتبط است.
سیگار کشیدن همچنین با افزایش خطر تشکیل آدنوم‌های کولورکتال مرتبط است. افراد سیگاری که برای برداشتن آدنوم‌های کولورکتال تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند، در معرض خطر بیشتری برای عود (بازگشت) آدنوم‌ها هستند.

۷. مسابقه
آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در مقایسه با سایر نژادها، خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان روده بزرگ و مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ دارند.

۸. چاقی
چاقی با افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ مرتبط است.

عوامل محافظتی زیر خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهند:

۱. فعالیت بدنی

سبک زندگی که شامل فعالیت بدنی منظم باشد، با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط است.

۲. آسپرین
مطالعات نشان داده‌اند که مصرف آسپرین خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و خطر مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهد. کاهش خطر ابتلا 10 تا 20 سال پس از شروع مصرف آسپرین توسط بیماران آغاز می‌شود.
مضرات احتمالی مصرف آسپرین (۱۰۰ میلی‌گرم یا کمتر) روزانه یا یک روز در میان شامل افزایش خطر سکته مغزی و خونریزی معده و روده است. این خطرات ممکن است در میان سالمندان، مردان و افرادی که بیماری‌هایی مرتبط با خطر خونریزی بالاتر از حد معمول دارند، بیشتر باشد.

۳. درمان جایگزینی هورمون ترکیبی
مطالعات نشان داده‌اند که درمان جایگزینی هورمون ترکیبی (HRT) که شامل استروژن و پروژسترون است، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ تهاجمی را در زنان یائسه کاهش می‌دهد.
با این حال، در زنانی که HRT ترکیبی مصرف می‌کنند و به سرطان روده بزرگ مبتلا می‌شوند، احتمال پیشرفت سرطان در زمان تشخیص بیشتر است و خطر مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ کاهش نمی‌یابد.
مضرات احتمالی HRT ترکیبی شامل افزایش خطر ابتلا به موارد زیر است:

• سرطان پستان.
• بیماری قلبی.
• لخته‌های خون.

۴. برداشتن پولیپ
بیشتر پولیپ‌های کولورکتال آدنوم هستند که ممکن است به سرطان تبدیل شوند. برداشتن پولیپ‌های کولورکتال که بزرگتر از ۱ سانتی‌متر (به اندازه نخود فرنگی) هستند، ممکن است خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش دهد. مشخص نیست که آیا برداشتن پولیپ‌های کوچکتر خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش می‌دهد یا خیر.
عوارض احتمالی برداشتن پولیپ در طول کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی شامل پارگی دیواره روده بزرگ و خونریزی است.

مشخص نیست که آیا موارد زیر بر خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ تأثیر می‌گذارند یا خیر:

۱. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) غیر از آسپرین
مشخص نیست که آیا استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا NSAIDها (مانند سولینداک، سلکوکسیب، ناپروکسن و ایبوپروفن) خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهد یا خیر.
مطالعات نشان داده‌اند که مصرف داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی سلکوکسیب، خطر بازگشت آدنوم‌های کولورکتال (تومورهای خوش‌خیم) را پس از برداشتن آنها کاهش می‌دهد. مشخص نیست که آیا این امر منجر به کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال می‌شود یا خیر.
نشان داده شده است که مصرف سولینداک یا سلکوکسیب تعداد و اندازه پولیپ‌هایی را که در روده بزرگ و راست روده افراد مبتلا به پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP) تشکیل می‌شوند، کاهش می‌دهد. مشخص نیست که آیا این امر منجر به کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ می‌شود یا خیر.
مضرات احتمالی داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی شامل موارد زیر است:

• مشکلات کلیوی.
• خونریزی در معده، روده یا مغز.
• مشکلات قلبی مانند حمله قلبی و نارسایی احتقانی قلب.

۲. کلسیم
مشخص نیست که آیا مصرف مکمل‌های کلسیم خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهد یا خیر.

۳. رژیم غذایی
مشخص نیست که آیا رژیم غذایی کم چرب و کم گوشت و سرشار از فیبر، میوه و سبزیجات، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را کاهش می‌دهد یا خیر.
برخی مطالعات نشان داده‌اند که رژیم غذایی سرشار از چربی، پروتئین، کالری و گوشت، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد، اما سایر مطالعات این موضوع را تأیید نکرده‌اند.

عوامل زیر بر خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ تأثیری ندارند:

۱. درمان جایگزینی هورمون فقط با استروژن
درمان جایگزینی هورمون با استروژن به تنهایی، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ تهاجمی یا خطر مرگ ناشی از سرطان روده بزرگ را کاهش نمی‌دهد.

۲. استاتین‌ها
مطالعات نشان داده‌اند که مصرف استاتین‌ها (داروهایی که کلسترول را پایین می‌آورند) خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش یا کاهش نمی‌دهد.

کارآزمایی‌های بالینی پیشگیری از سرطان برای مطالعه‌ی روش‌های پیشگیری از سرطان استفاده می‌شوند.
آزمایش‌های بالینی پیشگیری از سرطان برای مطالعه راه‌هایی برای کاهش خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان استفاده می‌شوند. برخی از آزمایش‌های پیشگیری از سرطان با افراد سالمی انجام می‌شود که سرطان نداشته‌اند اما خطر ابتلا به سرطان در آنها افزایش یافته است. سایر آزمایش‌های پیشگیری با افرادی انجام می‌شود که سرطان داشته‌اند و سعی در جلوگیری از ابتلا به سرطان دیگری از همان نوع یا کاهش احتمال ابتلا به نوع جدیدی از سرطان دارند. سایر آزمایش‌ها با داوطلبان سالمی انجام می‌شود که هیچ عامل خطری برای سرطان ندارند.
هدف برخی از آزمایش‌های بالینی پیشگیری از سرطان، بررسی این موضوع است که آیا اقداماتی که افراد انجام می‌دهند می‌تواند از سرطان جلوگیری کند یا خیر. این اقدامات ممکن است شامل ورزش بیشتر یا ترک سیگار یا مصرف برخی داروها، ویتامین‌ها، مواد معدنی یا مکمل‌های غذایی باشد.
روش‌های جدید پیشگیری از سرطان روده بزرگ در آزمایش‌های بالینی در دست بررسی هستند.

منبع: http://www.chinancpcn.org.cn/cancerMedicineClassic/guideDetail?sId=CDR258007&type=1