پیشگیری از سرطان سینه

اطلاعات عمومی در مورد سرطان سینه

سرطان سینه بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در بافت‌های سینه تشکیل می‌شوند.

سینه از لوب‌ها و مجاری شیری تشکیل شده است. هر سینه ۱۵ تا ۲۰ بخش به نام لوب دارد که هر لوب نیز بخش‌های کوچک‌تری به نام لوبول دارد. لوبول‌ها به ده‌ها پیاز کوچک ختم می‌شوند که می‌توانند شیر تولید کنند. لوب‌ها، لوبول‌ها و پیازها توسط لوله‌های نازکی به نام مجاری شیری به هم متصل هستند.

هر سینه همچنین دارای رگ‌های خونی و رگ‌های لنفاوی است. رگ‌های لنفاوی مایعی تقریباً بی‌رنگ و آبکی به نام لنف را حمل می‌کنند. رگ‌های لنفاوی، لنف را بین غدد لنفاوی حمل می‌کنند. غدد لنفاوی ساختارهای کوچک و لوبیایی شکلی هستند که لنف را فیلتر کرده و گلبول‌های سفید خون را که به مبارزه با عفونت و بیماری کمک می‌کنند، ذخیره می‌کنند. گروه‌هایی از غدد لنفاوی در نزدیکی پستان در زیر بغل (زیر بازو)، بالای استخوان ترقوه و در قفسه سینه یافت می‌شوند.

سرطان سینه دومین نوع شایع سرطان در زنان آمریکایی است.

زنان در ایالات متحده بیش از هر نوع سرطان دیگری به جز سرطان پوست به سرطان سینه مبتلا می‌شوند. سرطان سینه پس از سرطان ریه، دومین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان در زنان آمریکایی است. با این حال، مرگ و میر ناشی از سرطان سینه بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ هر ساله کمی کاهش یافته است. سرطان سینه در مردان نیز رخ می‌دهد، اما تعداد موارد جدید آن کم است.

پیشگیری از سرطان سینه

اجتناب از عوامل خطر و افزایش عوامل محافظتی می‌تواند به پیشگیری از سرطان کمک کند.

اجتناب از عوامل خطر سرطان می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. عوامل خطر شامل سیگار کشیدن، اضافه وزن و عدم ورزش کافی است. افزایش عوامل محافظتی مانند ترک سیگار و ورزش نیز می‌تواند به پیشگیری از برخی سرطان‌ها کمک کند. با پزشک یا سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به سرطان صحبت کنید.

عوامل خطر زیر در ابتلا به سرطان سینه نقش دارند:

۱. سن بالاتر

سن بالا عامل خطر اصلی برای اکثر سرطان‌ها است. احتمال ابتلا به سرطان با افزایش سن افزایش می‌یابد.

۲. سابقه شخصی سرطان سینه یا بیماری خوش‌خیم (غیرسرطانی) سینه

زنانی که هر یک از موارد زیر را داشته باشند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش می‌یابد:

• سابقه شخصی سرطان مهاجم پستان، کارسینوم مجرایی درجا (DCIS) یا کارسینوم لوبولار درجا (LCIS).
• سابقه شخصی بیماری خوش‌خیم (غیرسرطانی) پستان.

۳. خطر ارثی سرطان سینه

زنانی که سابقه خانوادگی سرطان سینه در یکی از بستگان درجه یک (مادر، خواهر یا دختر) دارند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش می‌یابد.

زنانی که تغییرات ارثی در ژن‌های و یا در برخی ژن‌های دیگر دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه هستند. خطر ابتلا به سرطان سینه ناشی از تغییرات ژن ارثی به نوع جهش ژنی، سابقه خانوادگی سرطان و سایر عوامل بستگی دارد.

۴. سینه‌های متراکم

داشتن بافت سینه متراکم در ماموگرافی، عاملی در خطر ابتلا به سرطان سینه است. میزان خطر به میزان تراکم بافت سینه بستگی دارد. زنانی که سینه‌های بسیار متراکم دارند، نسبت به زنانی که تراکم سینه کمی دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه هستند.

افزایش تراکم سینه اغلب یک ویژگی ارثی است، اما ممکن است در زنانی که فرزندی نداشته‌اند، اولین بارداری خود را در سنین بالا تجربه کرده‌اند، هورمون‌های پس از یائسگی مصرف می‌کنند یا الکل مصرف می‌کنند نیز رخ دهد.

۵. قرار گرفتن بافت سینه در معرض استروژن ساخته شده در بدن

استروژن هورمونی است که توسط بدن ساخته می‌شود. این هورمون به بدن کمک می‌کند تا ویژگی‌های جنسی زنانه را ایجاد و حفظ کند. قرار گرفتن در معرض استروژن برای مدت طولانی ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد. سطح استروژن در طول سال‌های قاعدگی زنان در بالاترین حد خود قرار دارد.

میزان مواجهه زنان با استروژن به روش‌های زیر افزایش می‌یابد:

• قاعدگی زودرس: شروع دوره‌های قاعدگی در سن ۱۱ سالگی یا کمتر، تعداد سال‌های قرارگیری بافت سینه در معرض استروژن را افزایش می‌دهد.
• شروع از سنین بالاتر: هر چه تعداد سال‌های قاعدگی یک زن بیشتر باشد، بافت سینه او مدت طولانی‌تری در معرض استروژن قرار می‌گیرد.
• سن بالا در اولین زایمان یا هرگز بچه‌دار نشدن: از آنجا که سطح استروژن در دوران بارداری پایین‌تر است، بافت سینه در زنانی که برای اولین بار پس از ۳۵ سالگی باردار می‌شوند یا هرگز باردار نمی‌شوند، در معرض استروژن بیشتری قرار می‌گیرد.

۶. هورمون درمانی برای علائم یائسگی

هورمون‌هایی مانند استروژن و پروژسترون را می‌توان در آزمایشگاه به شکل قرص درآورد. استروژن، پروژستین یا هر دو ممکن است برای جایگزینی استروژنی که دیگر توسط تخمدان‌ها در زنان یائسه یا زنانی که تخمدان‌هایشان برداشته شده است، تولید نمی‌شود، تجویز شوند. به این روش، درمان جایگزینی هورمون (HRT) یا هورمون درمانی (HT) گفته می‌شود. HRT/HT ترکیبی، استروژن همراه با پروژستین است. این نوع HRT/HT خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد. مطالعات نشان می‌دهد که وقتی زنان مصرف استروژن همراه با پروژستین را متوقف می‌کنند، خطر ابتلا به سرطان سینه کاهش می‌یابد.

۷. پرتودرمانی سینه یا قفسه سینه

پرتودرمانی قفسه سینه برای درمان سرطان، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد که این خطر ۱۰ سال پس از درمان شروع می‌شود. خطر ابتلا به سرطان سینه به دوز پرتودرمانی و سن دریافت پرتو بستگی دارد. اگر پرتودرمانی در دوران بلوغ، زمانی که سینه‌ها در حال شکل‌گیری هستند، انجام شود، این خطر در بالاترین حد خود قرار دارد.

به نظر نمی‌رسد پرتودرمانی برای درمان سرطان در یک سینه، خطر ابتلا به سرطان در سینه دیگر را افزایش دهد.

برای زنانی که تغییرات ارثی در ژن‌های BRCA1 و BRCA2 دارند، قرار گرفتن در معرض تشعشع، مانند اشعه ایکس قفسه سینه، ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را بیشتر افزایش دهد، به خصوص در زنانی که قبل از 20 سالگی تحت اشعه ایکس قرار گرفته‌اند.

۸. چاقی

چاقی خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد، به خصوص در زنان یائسه‌ای که از درمان جایگزینی هورمون استفاده نکرده‌اند.

۹. نوشیدن الکل

نوشیدن الکل خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد. با افزایش میزان مصرف الکل، میزان خطر نیز افزایش می‌یابد.

عوامل محافظتی در برابر سرطان سینه عبارتند از:

۱. قرار گرفتن کمتر بافت سینه در معرض استروژن تولید شده توسط بدن

کاهش مدت زمانی که بافت سینه زن در معرض استروژن قرار می‌گیرد، می‌تواند به پیشگیری از سرطان سینه کمک کند. قرار گرفتن در معرض استروژن به روش‌های زیر کاهش می‌یابد:

• بارداری زودهنگام: سطح استروژن در دوران بارداری پایین‌تر است. زنانی که قبل از ۲۰ سالگی بارداری کامل دارند، نسبت به زنانی که فرزندی نداشته‌اند یا اولین فرزند خود را پس از ۳۵ سالگی به دنیا می‌آورند، خطر ابتلا به سرطان سینه کمتری دارند.
• شیردهی: سطح استروژن ممکن است در طول شیردهی پایین بماند. زنانی که شیر داده‌اند، نسبت به زنانی که بچه‌دار شده‌اند اما شیر نداده‌اند، خطر ابتلا به سرطان سینه کمتری دارند.

۲. مصرف هورمون درمانی فقط با استروژن پس از هیسترکتومی، تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن یا مهارکننده‌ها و غیرفعال‌کننده‌های آروماتاز

هورمون درمانی فقط با استروژن پس از هیسترکتومی

هورمون درمانی فقط با استروژن ممکن است برای زنانی که هیسترکتومی (برداشتن رحم) انجام داده‌اند، تجویز شود. در این زنان، درمان فقط با استروژن پس از یائسگی ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش دهد. در زنان یائسه‌ای که پس از هیسترکتومی استروژن مصرف می‌کنند، خطر سکته مغزی و بیماری‌های قلبی و عروقی افزایش می‌یابد.

تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن

تاموکسیفن و رالوکسیفن به خانواده‌ای از داروها به نام تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن (SERM) تعلق دارند. SERMها مانند استروژن روی برخی از بافت‌های بدن عمل می‌کنند، اما اثر استروژن را روی سایر بافت‌ها مسدود می‌کنند.

درمان با تاموکسیفن خطر ابتلا به سرطان پستان گیرنده استروژن مثبت (ER-positive) و کارسینوم مجرایی درجا را در زنان قبل و بعد از یائسگی که در معرض خطر بالا هستند، کاهش می‌دهد. درمان با رالوکسیفن همچنین خطر ابتلا به سرطان پستان را در زنان یائسه کاهش می‌دهد. با هر دو دارو، کاهش خطر برای چندین سال یا بیشتر پس از قطع درمان ادامه دارد. میزان کمتری از شکستگی استخوان در بیمارانی که رالوکسیفن مصرف می‌کنند، مشاهده شده است.

مصرف تاموکسیفن خطر گرگرفتگی، سرطان آندومتر، سکته مغزی، آب مروارید و لخته شدن خون (به ویژه در ریه‌ها و پاها) را افزایش می‌دهد. خطر ابتلا به این مشکلات در زنان بالای ۵۰ سال در مقایسه با زنان جوان‌تر به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. زنان زیر ۵۰ سال که در معرض خطر بالای سرطان سینه هستند، ممکن است بیشترین سود را از مصرف تاموکسیفن ببرند. خطر ابتلا به این مشکلات پس از قطع تاموکسیفن کاهش می‌یابد. در مورد خطرات و مزایای مصرف این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف رالوکسیفن خطر لخته شدن خون در ریه‌ها و پاها را افزایش می‌دهد، اما به نظر نمی‌رسد خطر سرطان آندومتر را افزایش دهد. در زنان یائسه مبتلا به پوکی استخوان (کاهش تراکم استخوان)، رالوکسیفن خطر ابتلا به سرطان سینه را برای زنانی که خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها بالا یا پایین است، کاهش می‌دهد. مشخص نیست که آیا رالوکسیفن در زنانی که پوکی استخوان ندارند نیز همین تأثیر را دارد یا خیر. در مورد خطرات و مزایای مصرف این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

سایر SERMها در آزمایشات بالینی در حال مطالعه هستند.

مهارکننده‌ها و غیرفعال‌کننده‌های آروماتاز

مهارکننده‌های آروماتاز ​​(آناستروزول، لتروزول) و غیرفعال‌کننده‌های آن (اگزمستان) خطر عود و سرطان‌های جدید سینه را در زنانی که سابقه سرطان سینه دارند، کاهش می‌دهند. مهارکننده‌های آروماتاز ​​همچنین خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنانی که شرایط زیر را دارند، کاهش می‌دهند:

• زنان یائسه با سابقه شخصی سرطان سینه.
• زنانی که سابقه شخصی سرطان سینه ندارند و ۶۰ سال یا بیشتر سن دارند، سابقه کارسینوم مجرایی درجا با ماستکتومی دارند، یا بر اساس ابزار مدل گیل (ابزاری که برای تخمین خطر سرطان سینه استفاده می‌شود)، در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان سینه هستند.

در زنانی که خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش می‌یابد، مصرف مهارکننده‌های آروماتاز ​​میزان استروژن تولید شده توسط بدن را کاهش می‌دهد. قبل از یائسگی، استروژن توسط تخمدان‌ها و سایر بافت‌های بدن زن، از جمله مغز، بافت چربی و پوست، تولید می‌شود. پس از یائسگی، تخمدان‌ها تولید استروژن را متوقف می‌کنند، اما سایر بافت‌ها این کار را نمی‌کنند. مهارکننده‌های آروماتاز ​​​​عملکرد آنزیمی به نام آروماتاز ​​​​را مسدود می‌کنند که برای تولید تمام استروژن بدن استفاده می‌شود. غیرفعال‌کننده‌های آروماتاز ​​​​عملکرد آنزیم را متوقف می‌کنند.

عوارض احتمالی مصرف مهارکننده‌های آروماتاز ​​شامل درد عضلات و مفاصل، پوکی استخوان، گرگرفتگی و احساس خستگی شدید است.

۳. ماستکتومی کاهش‌دهنده خطر

برخی از زنانی که در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان سینه هستند، ممکن است ماستکتومی کاهنده خطر (برداشتن هر دو سینه در زمانی که هیچ نشانه‌ای از سرطان وجود ندارد) را انتخاب کنند. خطر ابتلا به سرطان سینه در این زنان بسیار کمتر است و اکثر آنها اضطراب کمتری در مورد خطر ابتلا به سرطان سینه دارند. با این حال، بسیار مهم است که قبل از تصمیم‌گیری، ارزیابی خطر سرطان و مشاوره در مورد راه‌های مختلف پیشگیری از سرطان سینه انجام شود.

۴. تخریب تخمدان

تخمدان‌ها بیشتر استروژنی را که توسط بدن ساخته می‌شود، تولید می‌کنند. درمان‌هایی که میزان استروژن ساخته شده توسط تخمدان‌ها را متوقف یا کاهش می‌دهند شامل جراحی برای برداشتن تخمدان‌ها، پرتودرمانی یا مصرف داروهای خاص است. به این عمل، تخریب تخمدان می‌گویند.

زنان پیش از یائسگی که به دلیل تغییرات خاصی در ژن‌های BRCA1 و BRCA2 در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان سینه هستند، می‌توانند اوفورکتومی کاهنده خطر (برداشتن هر دو تخمدان در زمانی که هیچ نشانه‌ای از سرطان وجود ندارد) را انتخاب کنند. این عمل میزان استروژن تولید شده توسط بدن را کاهش داده و خطر ابتلا به سرطان سینه را پایین می‌آورد. اوفورکتومی کاهنده خطر همچنین خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان پیش از یائسگی طبیعی و در زنانی که به دلیل پرتودرمانی به قفسه سینه، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش یافته است، کاهش می‌دهد. با این حال، ارزیابی خطر ابتلا به سرطان و مشاوره قبل از تصمیم‌گیری بسیار مهم است. کاهش ناگهانی سطح استروژن ممکن است باعث شروع علائم یائسگی شود. این علائم شامل گرگرفتگی، مشکلات خواب، اضطراب و افسردگی است. اثرات طولانی مدت آن شامل کاهش میل جنسی، خشکی واژن و کاهش تراکم استخوان است.

۵. ورزش کافی

زنانی که چهار ساعت یا بیشتر در هفته ورزش می‌کنند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها کمتر است. تأثیر ورزش بر خطر ابتلا به سرطان سینه ممکن است در زنانی که در دوران قبل از یائسگی هستند و وزن طبیعی یا کمی دارند، بیشتر باشد.

مشخص نیست که آیا موارد زیر بر خطر ابتلا به سرطان پستان تأثیر می‌گذارند یا خیر:

۱. داروهای ضدبارداری هورمونی

داروهای ضدبارداری هورمونی حاوی استروژن یا استروژن و پروژستین هستند. برخی مطالعات نشان داده‌اند زنانی که در حال حاضر یا اخیراً از داروهای ضدبارداری هورمونی استفاده می‌کنند، ممکن است افزایش اندکی در خطر ابتلا به سرطان سینه داشته باشند. سایر مطالعات افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنانی که از داروهای ضدبارداری هورمونی استفاده می‌کنند، نشان نداده‌اند.

در یک مطالعه، خطر ابتلا به سرطان سینه با افزایش مدت زمان استفاده از قرص‌های ضدبارداری هورمونی توسط زنان، اندکی افزایش یافت. مطالعه دیگری نشان داد که با قطع مصرف قرص‌های ضدبارداری هورمونی، افزایش اندک خطر ابتلا به سرطان سینه با گذشت زمان کاهش می‌یابد.

برای دانستن اینکه آیا قرص‌های ضدبارداری هورمونی بر خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان تأثیر می‌گذارند یا خیر، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

۲. محیط زیست

مطالعات ثابت نکرده‌اند که قرار گرفتن در معرض مواد خاصی در محیط، مانند مواد شیمیایی، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد.

مطالعات نشان داده‌اند که برخی عوامل تأثیر کمی بر خطر ابتلا به سرطان پستان دارند یا هیچ تأثیری ندارند.

موارد زیر تأثیر کمی بر خطر ابتلا به سرطان سینه دارند یا اصلاً تأثیری ندارند:

• سقط جنین.
• ایجاد تغییرات در رژیم غذایی مانند خوردن چربی کمتر یا میوه و سبزیجات بیشتر.
• مصرف ویتامین‌ها، از جمله فنرتینید (نوعی ویتامین A).
• سیگار کشیدن، چه فعال و چه غیرفعال (استنشاق دود سیگار دیگران).
• استفاده از دئودورانت یا ضد تعریق زیر بغل.
• مصرف استاتین‌ها (داروهای کاهش‌دهنده کلسترول).
• مصرف بیسفسفونات‌ها (داروهایی که برای درمان پوکی استخوان و هیپرکلسمی استفاده می‌شوند) از طریق دهان یا تزریق داخل وریدی.
• تغییرات در ریتم شبانه‌روزی شما (تغییرات جسمی، روحی و رفتاری که عمدتاً تحت تأثیر تاریکی و روشنایی در چرخه‌های ۲۴ ساعته قرار می‌گیرند)، که ممکن است تحت تأثیر کار در شیفت شب یا میزان نور اتاق خواب شما در شب باشد.

منبع:http://www.chinancpcn.org.cn/cancerMedicineClassic/guideDetail?sId=CDR257994&type=1